حسين مدرسى طباطبائى
344
برگى از تاريخ قزوين ( فارسى )
( 104 ) نامهء « افوض امرى الى اللّه عبده محمد » به « عالى جناب سيادت مآب زبدة السادات الكرام آقا سيد احمد » كه همان متولى آستانه است در باب ادعاى آقا سيد رضى در امر توليت . با اشاره به شرحى كه آقا سيد احمد در اين باب به دو نوشته بود ، و اينكه ميرزا عبد الحسين نايب الصدر كه عمل وظايف و اوقاف با اوست « 1 » اين اوقات به قزوين خواهد آمد و در اين مورد به او سفارش شده است ( سند 106 را ببينيد ) . هو عالى جنابا مشفقا مهربانا كاغذى كه نوشته بوديد رسيد و از فقرات و مسطورات آن استحضار به حصول پيوست . در بابت توليت بقعهء متبركهء شاهزاده حسين عليه السلام و مدعى بودن عالى جناب آقا سيد رضى شرحى نوشته بوديد عالىجاه نور چشمى ميرزا عبد الحسين نايب الصدر كه عمل وظايف و اوقاف به عهده ايشان محول است ، اين اوقات به آنجا خواهد آمد ، مشافهتا به او سفارش كردهام كه بعد از رسيدگى و تحقيق و ملاحظهء احكام و نوشتهجات و اسانيد طرفين قرارى لازم است در اين باب بگذارند كه مايهء آسودگى و رفع گفتگوى طرفين بشود و هر روز شاكى و عارض نشوند . نور چشم مشاراليه را غرض
--> ( 1 ) . اين ميرزا عبد الحسين نايب الصدر فرزند ميرزا شفيع ميرزا بزرگ فرزند ميرزا محمد خليل فرزند ميرزا محمد شفيع حسينى است كه مقام نايب الصدرى قزوين در خاندان او چندين نسل موروثى بود . او خود در سال 1313 در تهران درگذشت ( مينودر : 328 و 323 ) .